>> Arthur.2011.BRRiP.XviD.AbSurdiTy <<
Zdrówko.
ARTHUR >> www.napisy.jcom.pl <<
Bitterman!
Po co się heblujesz?
Robin nie miał zarostu.
Robimy to dla picu. Nie jedziemy zwalczać zła.
Gdyby tak było, nie brałbym ciebie.
Co masz na nogach? Szoferujesz w tych butach.
Bęben ci wystaje.
Chce pan tak jechać na bankiet dobroczynny?
Obowiązują stroje koktajlowe.
Obowiązkowo koktajl mam przy sobie.
Hobson kazała się zachowywać.
Co się może stać od niewinnej przebieranki?
Wyjeżdżaj.
To nas gonią?
Nie bądź niemądry. Batmobil jest swój.
Zatrzymaj pojazd!
Jak się tym zwalnia?
Gdzie tu są hamulce?
Co to za wajcha?
Spyta pan policję o drogę.
Teraz mamy inne zmartwienie.
- Miało być w muzeum. - Stuknęliśmy ważny pomnik.
Nie odzywaj się przez chwilę.
Witam stróżów prawa. Jakiś problem?
Znowu popiliśmy, Arthurze.
Nie, trzyma mnie od ostatniego widzenia.
Batman i Robin, wysiadka!
Mamy słonia w składzie porcelany.
Będziemy mądrzy po szkodzie, gdy kokosy spadną?
Ruszajcie się.
Nie lubię czuć jaj przy twarzy.
Jeszcze chwilkę.
Gotham jest niezagrożone.
Kurka wodna.
Wypiszę czek na naprawę złotego cielca
i wszyscy wrócą do swoich spraw.
Obrócić się.
- Do więzienia? - Tak.
Idziemy do więzienia!
Wiedziałem, że dożyję tego dnia.
Niezmiernie mnie to cieszy,
lecz to nie krachem jesteśmy zmartwieni.
Pańska troska jest zasadna.
Zapewniam, iż Arthur nabrał nieco rozwagi.
- Zaczął zgłębiać finanse. - Cudownie.
- Przepraszamy. - Naturalnie.
Dziedzic fortuny Bachów aresztowany po pościgu
Przykro mi, Vivienne.
Uniwersytet nie może powierzyć środków
funduszowi o tak niepewnym... jutrze.
On jest jak statek bez kotwicy.
Może czas przywiązać go do innego statku?
27. POSTERUNEK
Tito, widzimy się na walce kogutów.
Niech najlepszy ptak zwycięży.
Wpłacił pan kaucje za wszystkich?
Głupio byłoby tak ich tam zostawić.
Lekką ręką wydaje pan tyle w dobie kryzysu?
Słuszna uwaga. Kryzys...
Kasa za nic!
Dla ciebie!
Koniec kryzysu, początek boomu!
Jesteś giętka jak plastelina!
- Hobson! - Witaj, Arthurze z koleżanką.
Tiffany.
Zna twoje imię bez zająknięcia.
Skojarzyłem ją z lampką.
Tiffany, moja niania - Hobson.
Najlepsza przyjaciółka.
- Niania? - To cielę w skórze woła.
Jak się czujesz po szampańskiej powodzi?
- Zacnie. - Matka dzwoniła.
Chce się z tobą widzieć.
Vivienne? Bez sensu. Czego ode mnie chce?
Po zdewastowaniu zabytkowej rzeźby
i rozdaniu 78 tysięcy z bankomatu?
Pojęcia nie mam.
Ona nie wyjdzie?
Nie przyzwyczajaj go do swojego biustu.
Łatwo się uzależnia.
Od mojego oderwał się dopiero w wieku 6 lat.
Musiałam nakładać sos tabasco na sutki.
- Nie karmiła mnie piersią. - Choć bardzo tego chciał.
To moja torebka!
Nie wiem, skąd to się tam wzięło.
To jedna z tych zagadek, których nikt nie rozwikła.
Kto zabił JFK? Kto mi buchnął zegarek?
- Ale to już moje. - Brawo!
- Coś twojego w twojej torebce. - Nie musisz przeglądać zdjęć.
- Nie przejmuj się. - To niegrzeczne.
USUŃ - Naruszenie prywatności.
Już wychodzisz? Jestem za tym całym sercem.
Jedziesz taksówką czy autostopem?
Jesteście nienormalni i rasistowscy.
Pa, Tiffany!
Zadzwonię! O ile nie ukradłaś mi telefonu.
Weź sobie tę bezcenną rzeźbę przy drzwiach.
Odłóż!
Pożegnaj się z resztą nowych znajomych.
Wracają do szarej codzienności.
Nienawidzę jej.
Dziś popracuję w łóżku.
- Hobson! - Marsz na śniadanie.
Proszę.
Hobson!
Co?
Simon i Garfunkel w wersji lesbijskiej.
Zobacz.
Wprawne oko.
Kolejna niewykorzystana zdolność.
Umyj siusiaka. Dokładnie.
Bóg wie, jakie siedlisko mogła mieć między udami.
Przegapisz orientalną wersję siebie.
- Nie podoba mi się tu. - Wiem, bo tu się pracuje.
- Ponaciskasz guziki w windzie. - Chociaż tyle.
Proszę pana,
matka zaprasza.
To nie potrwa długo. Potem pooglądamy bajki.
Cześć, Arthur.
Hej, Susan. Nie zauważyłem cię
w tym oświetlonym i pustym korytarzu.
Gdy szłaś wprost na mnie.
- Nie zadzwoniłem. - Od stycznia.
Przepadłeś po trzech miesiącach.
Gdy Houdini tak zrobił, wszyscy klaskali.
To taki iluzjonista, co znikał.
- Zrozumiałam. - Zasługujesz na coś więcej.
Jesteś moim jedynym kochankiem, który ze mną zerwał.
- Doprawdy? - Tak.
Może mam duszę romantyka,
ale nie uznaję w związku tak szalonych rzeczy
jak rozmawianie.
Co my z tobą zrobimy?
Wypuścicie w las i ruszycie na polowanie.
Powodzenia z matką.
Wejdź, Arthurze.
O proszę, żyjemy w przyszłości.
Witaj, Vivienne. Pamiętam głównie twoje łono.
Najpierw miła pogawędka,
potem poważna rozmowa,
a na koniec ultimatum.
- Co ty na to? - Dodałbym do tego wódki.
- Podobno balujesz. - Wręcz przeciwnie.
Jestem zajęty sesją zdjęciową w butach do jazdy konnej.
Bitterman mnie nastraszył.
Myślał, że odkrył guza, a to była jego komórka.
No ale było strachu.
Poszło super! Nasza najlepsza rozmowa.
Wiem, że między nami nie było różowo.
Aj, nie miej sobie nic do zarzucenia.
Macierzyństwo nie było twoją mocną stroną,
ale dałaś mi zamiennik w postaci szmacianej małpki.
- Czasem cieszę się, że odszedł. - Ojciec czy Pan Gilgotek?
Nie musi tego oglądać.
Zapewniały, że są pełnoletnie.
I nie są facetami. To był szok.
Cóż to za nicpoń, któremu błyszczą się oczy?
Cóż za sztubackie występki.
Czy tak urocza osoba nie podbije serca każdego?
Gratulacje.
Jak możesz trwonić swój intelekt
na takie idiotyzmy?
To bardzo proste. Nie uważam ich za idiotyzmy.
Raczej wyszukany dar zabijania śmierci rozrywką.
To jest twoje wyjaśnienie? Dlatego rozbiłeś Batmobil?
Skończyliśmy?
Siadaj.
Gdy jedyny dziedzic tak dużej firmy
trafia za kratki, to odstrasza inwestorów.
Dość tej kołomyi.
Jak rzekł uroczy, śniady pan, rządzący tym krajem,
"Skończmy z dziecinadą".
Nie powinno się mówić "śniady".
Więc znalazłam rozwiązanie.
- Susan Johnson. - Ciekawe.
Ładnie ubrana, osobowość graniczna.
- Gdzie tu rozwiązanie? - Ożenisz się z nią.
Czemu?!
Susan imponuje mi jako kobieta.
Ładnie dosiada rumaka.
Chętnie pomaga biednym, gdy w pobliżu jest kamera.
Mam jeden film z Susan. Taki, że ci szczęka opadnie.
Firma jest przekazywana z pokolenia na pokolenie.
Gdy Susan wejdzie do rodziny,
inwestorzy przestaną patrzeć na nas przez pryzmat butelki.
Skąd ten cynizm?
Małżeństwo to nie narzędzie ochrony wizerunku firmy,
tylko osłoda niechcianych ciąż.
Nie pozostawiasz mi wyboru.
Przykręcam kurek.
To znaczy? Z czym?
Chyba nie z...?
Z pieniędzmi, Arthurze.
Nie dam sobą manipulować.
Ożenię się, gdy się zakocham.
Szanuję twoją moralność. Straciłeś 950 milionów.
W sumie, Susan to dobra partia.
Ta aksamitna buzia.
Jak u klauna, w dobrym tego słowa znaczeniu.
- Seksownego klauna. - Będzie wspaniałą żoną.
Kto by nie wziął za żonę seksownego klauna?
Winszuję wygranej.
Straciłam do ciebie szacunek.
Choć przyklaskuję twojemu instynktowi przetrwania.
Gratuluję, będziesz bogaty do końca życia.
Tylko na tym mi zależy.
Pierścionek, który ojciec dał matce?
Jest jak mysie lodowisko.
Nie lubię Susan.
A ja ciebie, i już 30 lat dobrze nam razem.
Układ nie jest idealny, ale Susan to pojętna kobieta.
Właśnie taka powinna dbać o ciebie.
Już mam jedną taką.
Chcesz?
Hobson, czy pozostaniesz moją nianią?
Matka chce trzymać mnie w ryzach.
Masz książeczkę czekową?
Chcę przepuścić majątek.
10 tysięcy za eksponat z kolekcji pana Howarda.
Mamy 10 tysięcy? Po raz pierwszy.
Po raz drugi.
20 tysięcy dolarów w pieniądzach.
Oferta - 20 tysięcy. Dziękuję panu.
Słyszę "30 tysięcy"?
30 tysięcy.
35 tysięcy.
Jak pan śmie? Rywalizacji się zachciało?
Tak, i byłem pierwszy.
To nieistotne. Wygrywa najwyższa suma.
To pańska pierwsza aukcja? Wet za wet.
Od tego się zaczęło na Bliskim Wschodzie.
Nie mam więc wyboru.
100 tysięcy dolarów i jeden cent,
ponieważ jest pan nikczemnym rozrzutnikiem.
Pierwsze mądre słowa dzisiejszego dnia.
Sprzedane... któremuś z panów Bachów.
Za 100.000,01$.
Dziękuję panom.
Przecież wiesz, że przychodzę tu po sztućce cara Mikołaja II.
Ja też.
Na koniec garnitur,
w którym Lincoln wygłosił drugie przemówienie inauguracyjne.
Zaczniemy od 50 tysięcy. Słyszę "50 tysięcy"?
Biorę!
Maszynę do teleportacji też.
Myślisz, że przezwyciężyłeś finansową tyranię matki?
- Dzięki za łyżkę. - Kiedyś kupisz mi widelec.
- Gdzie Bitterman zaparkował? - Miał być przy dużym szaraku.
Wielkim, szarym posągu obwieszonym czymś.
To jakaś łamigłówka.
Wiodła ślepa zachlanego.
Poszukaj Bittermana, a ja się oddalę.
Do czego to służy? Dokąd wszyscy gnają?
To nie dworzec Grand Central, tylko terminal.
- Przepraszam. - To ja byłem zawalidrogą.
Zgubiłem się. Gdzie tu można się napić?
Mam tylko tyle.
Powodzenia.
Monety! Bawiłem się nimi, gdy byłem mały.
Tysiące ludzi chodzą tędy co dzień,
ale żaden nie spojrzy w górę.
Tymczasem, na całym Manhattanie tylko tu widać konstelacje.
Nie zawsze tak było... A to znowu pan.
W narożniku widać brudną cegłę.
Tak wyglądał cały sufit sprzed remontu w 1998 roku.
Boskie!
Jeśli lubisz sufity, mam śliczny nad łóżkiem.
To zabrzmiało bezczelnie. Podświetlany.
Dzięki za informację.
W przeciwnym rogu widać...
- policjanta. - Ostrzegałem.
Nie ma pani licencji i tamuje pani ruch.
Wstajemy.
Jakie prawo zabrania tej pięknej nieznajomej
przydawać magii życiu powszedniemu?
Artykuł 1085, paragraf 5, punkt 1.
Można precyzyjniej?
To jest pościg! Gonią nas!
Łap, pan, laskę Lincolna.
Serce mi dudni, głowa paruje.
Mój pierwszy pościg. Bomba!
Z drogi, jestem wolny duchem!
To sens mojego życia!
To prawdziwy pościg!
Chciałam... przynieść licencję.
Uciekałaś, Naomi. Muszę cię aresztować.
Dostałaś trzy ostrzeżenia za nielegalne wycieczki.
To nie jest nielegalna wycieczka.
To nie turyści, tylko rodzina.
Tak, to moja rodzina.
Mamy zjazd rodzinny.
Tam jest wujek Stuart, właśnie do nas macha.
Hej, wujku!
Karaibska Diane Keaton w kapeluszu.
Właśnie.
- I mamy też... - Koreańskiego Johna Lennona.
A to Abraham Lincoln, jak mniemam?
Nie.
- To mój ekscentryczny... - Narzeczony!
- Jestem jej narzeczonym. - Mój narzeczony.
Kochanie, jeszcze cię wezmą za byle zboczeńca z Wysp!
Jestem konkretnym zboczeńcem,
którego pokochałaś na pierwszej randce.
Gdzie ona miała miejsce?
W Grand Central.
Pierwsza randka na dworcu?
To nie było tak na łapu-capu. Wyprosiłem ludzi z budynku.
Akrobaci zrobili dla nas kapitalny pokaz, prawda?
Na podłodze milion płatków róż.
Ich zapach unosił się niczym oddech anioła.
Zapomnieliśmy o bożym świecie.
- I cały czas byliśmy nago. - Nie, jedliśmy w ubraniu.
Co jedliście?
Co to było?
Gruszki.
Ma pan dowód tożsamości, panie Lincoln?
A mam, proszę.
To powinno wystarczyć, choć mam ich jak lodu.
Zachowaj ją, Arthurze. Dziękujemy za rozrywkę.
Naomi, wyrób licencję. Powodzenia.
Co to było? Kim ty jesteś?
Nieznajomym w cylindrze i obdartych spodniach.
Boże.
Twa wycieczka do granic absurdu ma swój kres. Wsiadaj.
- Hobson nie może mi rozkazywać. - Mogę, pracuję dla jego matki.
Wsiadaj do auta. Bitterman, otwórz drzwi.
- Bitterman, zamknij drzwi. - Wsiadaj.
- Nie ty, Bitterman. - Właśnie, że ty.
- Kim wy jesteście? - Jestem jego nianią.
Ja nie, jestem Bitterman.
Wracam do naszej zdezorientowanej rodziny.
Miłego dnia.
Przepraszam...
"Naomi Quinn".
- Spotkajmy się. - Nie lubię chłopców z nianiami.
Roztropnie. Nie ty pierwsza wpadłaś mu w oko pod latarnią.
Ona zawsze ci towarzyszy?
917 176 2030.
- Zapamiętałaś? - Nie.
Wsiadaj.
Wsiądę, bo sam chcę. Nie dlatego, że mi każesz.
Trzeba to rozróżnić.
Było jak w bajce!
Uciekaliśmy policji, nakłamaliśmy im.
- Miałeś tak, Evander? - Raczej.
Ja i ona jesteśmy godnymi siebie rywalami.
- Jak ty i Tyson. - Umie się bić?
Przepraszam, minąłem gardę.
- W porządku? - Przeżyję.
W Naomi podoba mi się to, jak patrzy na świat.
Szkodniki też. To tak jak wtedy,
gdy do szczęścia brakowało ci żyrafy.
- Znudziła ci się po tygodniu. - Bo zjadła swój monokl.
Bezgustna bestia.
Byliście z różnych światów, jak z tą panną.
Pozwól mi trenować i daj mi orzeźwienie.
To wódka!
- Orzeźwiony? - Nie, ale...
część jednak trafiła do krwiobiegu.
- Ubieraj się. - Po co?
O 15 poprosisz Burta Johnsona o rękę jego córki.
Ani mi się śni. Będę boksował z Evanderem.
Potem mam lekcję muzyki z Kanye Westem.
W tej chwili!
Wyciągnij mnie siłą.
Bez obaw. Co najwyżej tupnie nogą.
Jak mnie uczyłeś.
Po ślubie będziesz musiał skończyć z przypadkowymi kobietami.
Nie jest przypadkowa. Ona mnie rozumie.
Śmieszą ją moje żarty. To seksowniejsza wersja ciebie.
To boli.
Evander, mówiłeś, że jestem niezniszczalny.
Burt Johnson, punkt 15.
Evander, jeśli za minutę nie wyjdzie z ringu,
odgryzę ci drugie ucho.
WIEŻA BURTA JOHNSONA
Co ja tu robię?
Chciał pan jechać do Wieży Burta Johnsona.
- Ale gdybyś był mną... - Bardzo chętnie.
Schlebiasz mi.
Gdybyś był mną, w tej właśnie sytuacji,
co byś zrobił? Co mam mówić?
Wszedłbym i powiedział,
"Panie Johnson, lubię pana Wieżę,
ale kocham pańską córkę".
- Nie kocham jej. - O tym ani słowa, bo odmówi.
Przysłużyłeś się.
Załóż i czekaj.
Identyko jak twój.
Raczej nie mój kolor.
Bitterman!
Jasny gwint!
Przyszłość w czasach apokalipsy.
Upper East Side zrównane z ziemią.
Znowu świat opanowały maszyny. Aaa, złowrogi toster!
Tylko jeden człowiek może ocalić cywilizację.
Tym kimś jest Arthur Bach.
Sprawiedliwość!
Witaj, Arthur.
Przepraszam. Nigdy nie korzystałem...
- Z czego? - Z pistoletu strzelającego gwoździami.
Grip-Rite GR350.
Dobra spluwa.
Prawda? Jedna z moich ulubionych.
Wiesz, że masz gwoździe w ciele?
Gwoździe do obramowań.
Standardowe.
Doceniam starania przy budowie.
ale to mi przypomina kopenhaski gej klub.
Tu będzie mój gabinet.
Mieszkam tam!
Widzę swój salon. To bardzo ciekawe.
I zatrważające.
Postawiłeś tu budynek, żeby mieć mnie na oku?
Nie jedziesz do szpitala?
Nie lecę do szpitala, jak zrobię sobie bubę.
Co tam gwóźdź w ciele. Jezus tak został bohaterem.
Niedobrze mi.
Dość pieprzenia! Jestem z Pittsburgha.
A teraz mam własne wieżowce.
Nie dostałem wszystkiego jak ty.
Sięgnąłem po to.
Wiesz co?
Nie mam nic przeciwko,
żeby moja córeczka wyszła za ciebie.
Wiesz dlaczego?
Bo straciłeś dużo krwi?
Moja mała Susan zrobi z ciebie człowieka.
Raz kupiła narkomańską ruderę
i przerobiła na apartamentowiec.
Ja bym zrobił odwrotnie.
Posłuchaj uważnie.
Muszę mieć pewność, że będziesz jej posłuszny.
Piła stołowa.
Najgroźniejsze narzędzie.
Trzymaj dłonie 10 cm od piły, to nic się nie stanie.
Nie podoba mi się to.
- Dasz radę. - Mam to przepchnąć?
Udało mi się! Jestem niesamowity!
- Weźmy coś innego. - Twój palec.
Palec?
Ta piła ma mechanizm bezpieczeństwa.
Wykrywa wilgoć.
Gdy coś wilgotnego dotknie tego ostrza,
zatrzymuje się.
Trochę to ryzykowne.
Językiem.
- Tam jest masa wilgoci. - Może lepiej nie.
Chyba pojadę już do domu.
- Co ty wyprawiasz? - Piła!
Burt, postradałeś zmysły.
Wystaw język, bo nie poczuje wilgoci!
Ja chcę do niani.
Panie Johnson,
pewien mędrzec rzekł kiedyś,
"Lubię pańską Wieżę, ale kocham pańską córkę".
Mogę się z nią ożenić?
No pewnie.
- Cielęcinę. - Gratuluję wyboru.
I powiedz Jerome'owi, że ostatnio była wysuszona.
Będę czuwał. A dla pana?
Kociołek tequili i łyżkę.
Podobno masz do mnie pytanie.
Owszem.
Powiesz mi, co tu się, kurna, dzieje?
Magiczny wieczór. Nie rozumiem.
Nie rozumiesz, że to spisek, by ożenić mnie bez miłości?
Nie bierzmy ślubu, nic nas nie łączy.
Mamy różne gusta kulinarne.
Lubisz cielęcinę z uwagi na okrucieństwo?
Lubimy różnych ludzi, inną muzykę.
- Lubisz... konie. - Tak.
Nie ufam im. Źle im patrzy z oczu.
- Słuchaj mnie. - Mają stałe obuwie.
Kto się tak przywiązuje do butów?
Większość małżeństw to zwykła umowa handlowa.
I tak jest z nami. Partnerstwo w interesach.
Z premią w postaci pociągu fizycznego.
Bez wątpienia siedzi w tobie coś mrocznego
i pokręconego.
Myślałem, że to wytrzepię, ale ono wciąż tam siedzi.
Wyjmij pierścionek z kieszeni i powiedz cztery słówka.
- "Ja cię nie kocham". - Popraw się.
- "Ja lubię inne kobiety". - Ja też, zaprośmy jakąś.
Dzień w dzień będę przynosił ci wstyd.
Potrafię tak się zachowywać.
Nic nowego.
Nie wyczerpałem repertuaru. Tu mamy uroczą panią!
No! I co ty na to? Pewnie jest w ciąży.
- Brawo, leć tam. - Dobra.
Gdzie kuchnia? Idę tam.
Szalony, prawda?
Jestem robotem z Miasta Grzechu.
Jak ja go kocham.
Tak mnie katujecie.
Właśnie tak się czuję.
Weźcie kiełbaski.
Drinki dla wszystkich.
W tej pieprzonej kuchni jest dużo ciekawiej.
Tatuś pokazywał ci piłę stołową?
Odwróć się i powiedz im, że szalejesz z miłości.
Nie wiem, czemu to zrobiłem.
Szaleję z miłości.
Usiądź.
Ratujcie.
Nie będę tolerowała upokarzania mnie ani rodziny.
- Czy to jasne? - Tak.
Możesz naprawdę dobrze się bawić.
Wystarczy chcieć.
Powtórka?
Na kolanko. Jestem staroświecka.
No już.
Susan,
na pewno tego chcesz?
- Uciekasz przed samym sobą. - I pozwoliłbym sobie uciec.
Pytaj, pytaj.
- Bierz. - Tak, Arthurze!
Mesdames et messieurs, szczęśliwa para.
Aspiryna.
Daj całą fiolkę, nie mam po co żyć.
Będziesz miał plecy i masę bogactwa.
A może wolę mieć masę biedy.
Tacy wyglądają na szczęśliwych.
Albo z daleka, albo po twojej darowiźnie.
Guzik wiesz, Alfredzie.
Biedni muszą chodzić do pracy.
Jeżdżą tam autobusami,
na które czekają godzinami w deszczu.
Cały rok harują, by zarobić na wczasy.
Nie rób ze mnie idioty, Snobson.
Wiem, co to jest praca.
Pozuję w butach do jazdy konnej.
Pozowanie dla dupków to żadna praca.
Łykaj witaminy.
Usunęłam jej numer.
Muszę się z nią zobaczyć. Zaręczynowy szajs później.
Dokonałeś wyboru. Zaręczyny zobowiązują.
Bądź mężczyzną.
Idziemy dalej. Grand Central Terminal.
Przetacza się tu 750 tysięcy podróżnych dziennie.
Nudy! Co za nużąca ciekawostka.
Oto typowy nowojorski element krajobrazu.
Pan, który wydębia numer, żeby potem nie zadzwonić.
- Też mnie to nudzi. - I całą wycieczkę też.
Z życiem, paniusiu!
Co powiesz na to?
Widzisz zegar i posągi?
Jowisza, Minerwy i Herkulesa?
Gdy wybije godzina 12, oni wstrzymują czas.
Idą na miasto, pływają w rzece Hudson,
chodzą do zoo i klubów nocnych.
To koniec wycieczki.
Gratisowe precle czekają. Za jedyne 5 dolarów.
Wyglądasz zjawiskowo.
Chodź, coś ci pokażę.
Nie mamy wiele czasu.
Nie ma ludzi. Gdzie są?
Zostali przekierowani na 45 minut.
Ode mnie dla ciebie.
To nawet romantyczne,
ale i egoistyczne z mojej strony.
Grand Central.
Płatki róż.
Kolacja... O mój Boże!
- To nasza pierwsza randka. - Tak mówiłaś policjantowi?
Zdążyłem zapomnieć.
Chwila.
Nie rozbiorę się.
Nie mów tak już teraz. Zobacz, co będzie.
Jakbyśmy tylko my byli na świecie.
Rany, niesamowite!
Dziękuję.
Na ruchomych schodach jest kelner.
W białych rękawiczkach.
- Niesie tacę. - Nie uprzedzaj faktów!
Wyśmienicie.
Kolacja dla pani.
Główki!
Nasze podobizny.
Ta z ładniejszymi włosami to ty.
- Chcesz mnie? - Dziękuję.
Gdy tylko cię ujrzałem,
zapragnąłem skosztować twojej słodyczy.
Nie ty pierwszy.
I jak, podoba ci się?
Na ostatniej randce...
facet kazał mi jeść sałatkę i stwierdził, że jest gejem.
- Więc trochę lepiej. - Ja jestem hetero.
No to już go przebiłeś.
Wiesz, że Zodiak jest namalowany wspak?
Malarz się kopnął, ale zlecający to Vanderbilt
stwierdził, że Bóg tak widzi niebiosa.
Bo Vanderbiltowie wiedzą, jak wygląda świat oczami Boga.
Za tobą skacze jakaś kobieta.
Obiecałem ci akrobatów.
To jakiś obłęd.
Po to są pieniądze.
Na wrażenia, radość, akrobatów, główki...
- Włochy. - Co?
- Lećmy do Włoch. - Jasne. Kiedy?
Dziś. Wyczarteruję odrzutowiec.
Nie mogę dziś z tobą lecieć.
Przepraszam.
Mówię o Toskanii.
Gelato z białych trufli. Jadłaś kiedyś?
Przy nim inne smakują jak gówno.
Wyludniłeś dworzec Grand Central.
Nie możesz tu posiedzieć?
Mogę ci coś pokazać?
Gdy w wieku 11 lat przeniosłam się tu,
mama stale mnie tu zabierała.
Wsiadałyśmy w pociąg z Queens.
To Ściana Szeptu. Wyjątkowe miejsce.
Stań w tamtym kącie, a ja będę tutaj.
- Powiedz coś. - Co?
Nie wiem, cokolwiek.
Możesz zatrzeć złe wrażenie i zaprosić mnie na randkę.
Dobra myśl.
Dzień dobry, mówi Arthur. Mogę prosić Naomi?
Przy telefonie.
O rany, niesamowita sprawa. Wyraźnie cię tu słyszę.
Akustyka.
Muszę sobie sprawić taki bajer.
Nie musisz, jest darmowy.
Niewiarygodne.
Muszę iść, mam telefon.
Jeśli nie jesteś zbyt zajęta...
to może się umówimy?
Teraz mam czas.
Gdybyś chciał coś porobić.
Zjeść coś u mnie?
Co to jest?
Podróbka o nazwie "SauciOs".
Rzadko się to zdarza, ale jest lepsza od oryginału.
W fabryce stał sie cud.
Pycha!
- Witaj wśród ludzi. - Kulinarny sukces sezonu.
Mademoiselle...
- Mój tata śpi. - A mama nosi stopery?
Mama już niczego nie nosi.
Śpi nago. Au naturel.
Nie żyje.
- Przepraszam. - Umarła... w zeszłym roku.
Tak niedawno, a ja sobie zażartowałem.
Nic się nie stało.
Zawsze coś chlapnę.
Jeśli to cię pocieszy, mój tata również nie żyje.
Tak mi przykro. Dawno?
Byłem wtedy dzieckiem.
- Więc wygrałaś. - 1:0 dla Naomi.
Ale zawsze mogę pojechać i zarżnąć matkę.
Zbliżę się do elity.
Byłem jeszcze mały.
Był ze wszech miar wstrzemięźliwy.
Nie pił, nie palił, wszędzie chodził piechotą.
Zmarł na zawał w wieku 44 lat.
Morał: nie warto dbać o siebie.
- Zdrówko. - Chyba nie.
- Tyle wyniosłem. - Zdrowie.
Nie, dziękuję.
Jakim byłeś dzieckiem?
Poza tym, że pogrążonym w żalu?
Byłem... raczej mikrusem.
I jeszcze tyle nie piłem.
A ty dużo pociągałaś w dzieciństwie?
- Soczki. - Dziwoląg.
Byłam dziwna.
Myślałam, że księżyc za mną chodzi
- i stanie się coś wyjątkowego. - Niedorzeczna hipoteza.
Gdyby tak było, księżyc czekałby...
Księżyc faktycznie nas teraz podgląda.
Świeci ci na twarz... i te rupiecie.
Co to są te "SMTWTFS"?
Leki taty.
Cała masa dowodów zbrodni.
- A to co? - Nic.
Żadne tam "nic". To jest coś.
Pisałam opowiadania i rysowałam dla dzieci.
"Statua Wolności przybyła aż z Francji.
Tęskniła za Wieżą Eiffla i drętwiało jej ramię".
- Naomi, to cudowne. - Dziękuję.
Statua Wolności to samotna francuska olbrzymka.
Dopóki nie spotka swojego przyjaciela.
Wieżowiec Chryslera.
Genialne.
Rzuć pracę i skup się na tym.
- Nie mogę. - Co masz do stracenia?
- Dom, prąd... - Wydawca ci to opłaci.
Takie rzeczy nie przytrafiają się takim ludziom.
Więc dlaczego księżyc za tobą chodzi?
Ale to nie obudzi twojego ojca?
Przywykł do tego.
To by zbudziło nawet mojego.
Przewróciłby się w grobie.
Ślicznie. Ścieśnijcie się trochę.
A teraz z uczuciem.
Co to w ogóle jest?
Zdjęcie zaręczynowe do czasopisma.
Kilka ujęć z mamą.
Tak, jasne.
- Vivienne? - Tak, Arthurze?
Hipotetycznie rzecz ujmując,
gdybym poczuł coś do kobiety, którą nie jest... Susan,
takiej Anty-Susan,
jak byś się poczuła? Tak hipotetycznie.
Hipotetycznie bym ci pogratulowała.
Lecz nawet najwspanialszy związek nie przetrwa
w skrajnym ubóstwie.
Z przyszłym teściem.
Nie!
Cześć, Burt.
Nie przyzwyczaję się do tego uścisku.
- Gdzie byłeś w nocy? - W domu.
- Na pewno? - Tak.
- Kolej na mnie, tatusiu. - Jezusie!
To zdjęcie na okładkę. Państwo młodzi.
- Wsiadaj, Arthur. - Kocham zwierzęta.
- Ale tobie nie ufam. - Wskakuj.
Nie doprowadzisz mnie dzisiaj do łez.
Podczas sesji używamy sztucznego konia albo panienki.
- Tatuś pomoże? - Jasne.
Nie trzeba.
Jesteś słaby. To żadna pomoc.
Boże, nie masz kwalifikacji!
Błagam!
Poszło jak po maśle.
Burza w szklance wody.
Ślicznie.
Kim ona jest?
Pewnie wabi się Gwiazda albo Błyskawica.
Nie klacz, dziewczyna.
Nie rozumiem.
Przepraszamy na chwilkę.
Na to się nie pisałem.
Najpierw twój ojciec, teraz koń.
Kiedy moje jądra będą mogły odsapnąć?
Opóźnienie stu pociągów dla randki po kryjomu
było niezbyt mądre.
Pisali w Times i Post.
Jeśli odwołasz ślub, zrozumiem.
Ślub się odbędzie! W terminie. Kropka.
Słowa twojej przysięgi?
"Póki śmierć nas nie rozłączy w terminie"?
Chodzi o pieniądze? I tak jesteś bogata.
Nie tak jak ty.
Moja rodzina nie ma własnego herbu.
Narysuję ci mieczyk.
W pracy jestem zwykłą córką budowlańca z Pittsburgha.
- Gadają za moimi plecami. - To przez twoją osobowość.
Bachowie prowadzą tę firmę od wielu pokoleń.
A Susan Johnson-Bach obejmie wiodący fundusz powierniczy.
- Pożegnaj się z koleżankami. - Vivienne... Susigan... Susan!
Lubię ją. Coś między nami iskrzy.
- Ona jest spontaniczna... - Ja też jestem.
Kazałaś mi pozować do zdjęć
w ubraniu, które wybrałaś, jak byłaś mała.
To jak, gołąbeczki? Jesteście gotowi?
Niech szczęście bije z waszych oczu.
Jeszcze raz mnie upokorzysz, a ojciec utnie ci...
- Wiem, język. - Jaja.
Nie, jeśli będą wilgotne.
Jakieś uwagi, HobNobs?
Jesteś zaręczony. Wyjście z Naomi to zły pomysł.
Otóż to.
Dlatego zaprosiłem ją do siebie.
- Zastanów się. - Zrobiłem to.
Klapniemy sobie we trójkę.
W życiu sobie nie klapnęłam. Dziś też nie.
Polubisz ją, kiedy już ją poznasz.
Powiedz Naomi, że się żenisz.
To by popsuło romantyczny nastrój.
Witaj.
- Cześć, Hobson. - Jak miło cię widzieć, Susan.
Dasz nam chwileczkę?
Naturalnie.
Dziękujemy.
- Co to było? - Francuski pocałunek.
Francuzi kapitulują. Ten był zdecydowanie niemiecki.
Tak mnie coś naszło,
że założyłam coś spontanicznego i przyjechałam tu.
Spontanicznie.
Czubki są spontaniczni.
Najważniejsza jest otoczka.
NAOMI: Jadę windą. - To już.
Przejdziemy... do sypialni?
Jesteś troszkę podpita.
Poczekaj tu.
Ładnie. Płaszcz zdjęty.
- Przyniosę lód. - A po co?
- Przyda się na opuchliznę. - Pośpiesz się.
Naomi, tak się cieszę.
Naprawdę?
Jak dobrze, że jesteś.
Ukatrupiłaś Myszkę Mini czy oddała kieckę po dobroci?
Pocieszę cię, że nie cierpiała.
Sympatycznie. Zapraszam.
Obiecałem wieczór w domu...
- Już wiem dlaczego. - Ale może jednak...
Jak tu pięknie!
Ta ryba wygląda jak kot.
Rakieta z gumą balonową.
A gdzie pokój z garnuszkami złota?
Tutaj, z dala od sypialni.
Po co ci wielbłąd z brokatem?
Taki angielski przesąd. Nie zwracaj uwagi.
Oprowadzę cię po domu,
a Arthur się wystroi.
Idę się stroić. Lecę!
- O, to ty. - Tak, dziękuję!
Przybrałaś sugestywną pozę.
Podoba się mojego narzeczonemu?
- Gary złota? - Zepsute moduły księżycowe.
Gamoń spuścił je ze schodów.
Wejdź tu. Tam nie ma nic drogocennego.
Ja cię kręcę!
Uwielbiam "Zwariowane Melodie"!
Cały czas tu lecą?
Na zmianę z dokumentami historycznymi.
- Naprawdę? - Nie, tylko bajki.
Muszę sobie znaleźć... dobrą miejscówkę.
Kolega niedługo się zjawi.
Nie pooglądasz? To dobry odcinek.
Pepe chce pocałować kotkę Penelope,
ale wylatuje za burtę.
Zapomniałaś uprzedzić, że zdradzisz zakończenie.
Jestem twoim karmelkiem.
Jestem Susan Johnson, twoja narzeczona.
I tu mamy problem. Nie!
Nie podejmę tej gry, pomogę ci się ubrać.
- Czekasz z tym do ślubu? - Do rozwodu.
Moje guziki!
Ile wypiłaś?
Kieliszki?
Butelki.
Szacując okiem eksperta,
masz ostro w czubie.
Prześpij się.
- Oczka zmruż. - To bardzo... miłe.
Nic już nie mów.
Cicho.
Nie jesteś seksowną kicią.
Przestań miauczeć.
- Jestem niegrzeczną kicią. - Jesteś senną wariatką.
Jestem niegrzeczną kotką, trzeba mi polizać wąsy.
Nigdy bym tak nie zrobił kotu.
Przestań, dość już.
To musi być praca pełna wrażeń.
Zdarzają się.
Kiedy trzeba chronić Arthura przed podejrzanymi ludźmi.
Chodzi o mnie.
Bo zależy mi tylko na pieniądzach.
Jak przędą lewe wycieczki po mieście?
Mogę wyżywić tatę.
Piszę książkę na dzieci.
To był pomysł Arthura.
Wstaw dużo obrazków, żeby mógł coś zrozumieć.
Arthur rozumie więcej, niż ci się wydaje.
Powiedz, Hobson. Masz kogoś?
Próbujesz ze mną gawędzić?
Owszem. Jak mi idzie?
Słabo.
Kurczę.
No więc?
Każdy wypada blado w porównaniu
do szampańskiej zabawy, jaką daje towarzystwo Arthura.
Wiem, że to sarkazm.
Ale coś w tym jest.
W miłości i w wojnie wszystkie chwyty dozwolone.
Wszystko z nim dobrze?
Niedobry konik.
To nie podnieca, tylko boli!
Przestań!
Koty nie mogą z końmi. Spłodzimy mutanty!
Hobson, to nie tak!
Chyba że to przypomina gwałt kota na koniu.
Co się dzieje?
Pewnie to, że masz metalowe wdzianko,
a to jest łóżko magnetyczne.
- No co ty? - Spokojnie, kiciu.
Jestem bizneswoman.
Gdzieś tu był pilot.
- Jest! - Szybko!
Już poprawiam.
- Co ty robisz? - To nie to.
Przynajmniej pociągasz choć jedną rzecz tutaj.
- Na miłość boską! - Może to.
- W porządku? - Nie to!
Lepiej to zostawię, bo jak coś powciskam,
łóżko może cię zabić.
Nie chcielibyśmy tego.
Zawołam Hobson, ona się na tym zna.
Żałosne. Bez tej staruchy jesteś jak bez ręki.
Jesteś.
- Długo się stroiłeś. - Tak, stroiłem.
Zrobiłem się na bóstwo.
Wystroił się jak choinka.
Przepraszam za hałasy. Cholerni sąsiedzi.
Sąsiedzi?
- Ja już pójdę. - Dobranoc.
Dziękuję za wszystko.
Chciałam tylko oszczędzić jej wstydu.
- Polubiłaś ją. - Dorośnij wreszcie.
Mogłabyś uwolnić półnagą bizneswoman
spod mojego łóżka?
Dobranoc, Hobson!
Żegnaj, Naomi.
Niezły ogródek.
Tylko ludzie krzywo patrzą, gdy opalam się nago.
- Zimno ci? - Trochę.
- Załóż to. - Dziękuję.
To twój ojciec? Gerald Bach?
To był mój ojciec.
Oddałem je do krawca, żeby mi dopasował.
Trochę to dziwne.
Po co dbać o siebie?
Właśnie! Lepiej się bawić.
- Coś o tym wiesz. - To moje powołanie.
Pokażę ci coś darmowego. Chodź ze mną.
Wyobrażam sobie, że to staw z książki mojego dzieciństwa.
"Żaba i ropucha".
Uwielbiam tę książeczkę. Mama mi ją czytywała.
Serio? Moja zleciła to Hobson.
Jest też taka smutna.
Ropucha wpada w panikę,
bo widzi, jak żaba siedzi sama na głazie.
Podpływa z koszykiem jedzenia,
który wpada do wody.
"Nici z obiadu.
Chciałam cię pocieszyć, żabo".
Ale żabie nie było smutno.
"Gdy się obudziłem, słońce mnie uradowało.
Cieszyłam się, że jestem żabą".
A ja się cieszę, że mam taką przyjaciółkę.
Gdybyś siedziała sama, przyniósłbym ci kanapkę.
Więc usiądę sama.
Żaba i ropucha przesiedziały na wyspie całe popołudnie.
Jadły mokre kanapki bez mrożonej herbaty.
Dwójka bliskich przyjaciół siedziała samotnie razem.
Nie mogłem jej powiedzieć.
Ona jest moją ropuchą.
Cholera.
Na pewno przemiła panienka z tej Naomi.
Ale nie przeżyjesz w ubóstwie.
A skąd wiesz?
Nie wytrzymasz pół godziny bez zakupu sportowego wozu.
Gdy byłem mały, mówiłaś,
"Arthurze, możesz być kim zechcesz".
- Nie miałam takiego głosu. - Podobny.
Nim zapłaciłeś 2 miliony Eltonowi Johnowi
za koncert w spożywczaku.
To była Wielkanoc.
- Przeżyłbym bez pieniędzy. - Tak? A jak?
Znalazłbym pracę.
No co?
Dobrze, szukaj pracy.
Jestem już dorosły
i udowodnię ci to, znajdując zatrudnienie.
Niech to nie rzutuje na moje słowa.
- Zna pan Excela? - Nie.
- PowerPointa? - Nie.
- Pocztę? - Zwykle przynoszą na tacy.
- Elektroniczną. - To nie.
- Umie pan katalogować? - Katalogi z kosmetykami?
Na pewno do czegoś się przydam.
Tak się logujesz.
Zwalnia się blokada kasy.
Numer pracownika, hasło i możesz działać.
Wiem, że to dopiero mój pierwszy dzień,
ale czy miałbym szansę na przeniesienie
do działu kostiumowego?
Nie, na początek kasa.
- Mam własny kostium. - To niczego nie zmienia.
Kasa.
Wpisz numer pracownika.
- Wcisnąłeś przypadkowe klawisze. - Tak samo jak ty.
Prawdę mówiąc. Wyskoczyło "klucz niepoprawny".
Teraz muszę zrestartować. To może chwilkę potrwać.
Przejdź troszkę dalej.
Trzeba być właścicielem? Synem właściciela?
- To nie dla ciebie i już. - Nigdy?
- Ostro. - Wpisałem numer...
Łyka?
Weź wolne do końca dnia.
- W nagrodę? - Jutro coś pomyślimy.
To zwykły naśladowca.
- Jednak księżyc chodzi za mną. - Skończ już z tym księżycem.
Dziś jest pełnia. Miesiączek jak pączek.
Ktoś się skarżył na podjadającego pracownika.
Wiesz coś o tym?
- Nie, nic nie wiem. - Czyżby?
Może nie powinieneś przebywać z klientami.
Znajdziemy ci coś na magazynie.
Przepraszam.
Gdybym dał ci 10 tysięcy dolarów,
pożyczyłbyś mi kostium na godzinę?
Witamy w sklepie!
Spełnienia marzeń!
Darmowe cukierki!
Proszę, dzieci! Jestem sobie przyjazny miś!
Tak naprawdę nie jestem misiem.
Weź to.
Jeśli szybko wyjdziesz, ochrona się nie dowie.
Tak, dziewczynko. Postaraj się...
- Co robisz? - Mogę to wyjaśnić.
Nic mi nie jest!
Pozwól na słówko.
"Awans"?
Kac gigant i bezrobocie.
Nic tylko pogratulować.
Rynek pracy to jakiś wir.
"Oceanarium poszukuje sprzątacza akwariów.
Wymagane pływanie z rybami".
Mafijna pogróżka. Te oferty są bez sensu.
"Specjalista ds. integracji systemów".
A kto by to robił amatorsko?
Kto bawiłby się tym w sobotę zamiast puszczać latawce?
Kto integruje systemy dla zabawy?
Chyba żeby to osiągnąć,
muszę być trochę bardziej trzeźwy.
Co sądzisz?
Zachowam anonimowość?
Tak, szkoda byłoby narażać twój dobry wizerunek.
Okradałem przyjaciół i rodzinę.
Zabrałem synowi rowerek, żeby mieć na prochy.
Jezu.
Raz tak się upiłem, że cofając przejechałem matkę.
Trzeźwy od 37 dni.
Ale czasem jest tak ciężko.
Jakbym leżał w grobie...
Przecież to dołujące.
Happy hour na stypie.
Od tego chce się pić jeszcze bardziej.
Musi pan poczekać do końca. Mów dalej, James.
Już skończyłem.
Pana imię?
Nazywam się...
Gandalf.
Cześć, Gandalf.
Witam.
Przyszedłem tu, bo chciałbym pić...
troszkę mniej.
Nie rezygnować całkiem. Może ograniczyć o 10%.
W granicach rozsądku.
Nikt mi nie wmówi, że wiodę smętne życie.
Przepraszam za chamstwo, ale gdybym rozjechał matkę,
poszedłbym to oblać.
Co właśnie zamierzam uczynić.
Do zobaczyska.
Przepraszam. Hobson!
Mam na imię Lilianne i jestem alkoholiczką.
Dzień dobry.
Jestem obrzydliwie bogata.
A do tego hojna i o dobrym sercu.
Gdy byłam mała, mój ojciec zmarł.
Matki ciągle nie było.
Czy mogę więc robić szopkę ze swego życia?
Pewnie, z zewnątrz wygląda na szalone.
Raz przespałam się z trzema księżniczkami z Europy.
Pamiętam tylko tyle, że zwymiotowałam na dwie,
a przy trzeciej nie utrzymałam moczu.
Ubaw na całego.
Kiedy mgła opadnie, widać pustkę tak wielką,
że wszystkie szampany i Batmobile świata jej nie zapełnią.
A potem leżę sobie sama na łóżku magnetycznym,
zastanawiając się, jaką chorobę weneryczną złapałam.
Cicha woda.
Bezczelność.
Mówiłaś o mnie miłe rzeczy.
Gdybyś jeszcze za mnie piła, mielibyśmy problem z głowy.
- Vivienne? - Tak?
Nie zmuszaj mnie do tego.
To nie ja mam komfort wyboru.
Zawsze możesz zrezygnować.
Rozwiązanie jest proste.
Ożeń się z Susan i zdradzaj ją z tamtą.
Cześć, tato Naomi.
Zastałem córkę? Na imię jej Naomi.
Trochę już późno, ale jeszcze nie spałem.
- Wejdź. - Arthur?
Hej, Naomi.
Lepiej usiądź.
Albo połóż się, bo to poważna sprawa.
O co chodzi?
Jestem zaręczony z inną Susan... kobietą.
Kobietą Susan.
Jesteś zaręczony?
Tak mi przykro. Chciałem ci powiedzieć.
Chciałeś powiedzieć, że masz narzeczoną?
- Poprzez Hobson... - Boże.
Za kogo ty się masz?
Nie mówię, że mam się za Naomi.
Ty nią jesteś, w tej piżamie.
Nie chciałem tego.
Zacząłem się w tobie zadurzać.
A muszę ożenić się z Susan, by nie stracić majątku.
Nie chcesz poślubić tej kobiety?
Kobiety Susan.
Ale zrobisz to, bo boisz się utraty pieniędzy?
Pieniądze mają mnie w kieszeni.
Co ty powiesz?
Zorganizujmy teleton. Niech ludzie uwolnią cię
z rąk tego straszliwego bogactwa.
Jeśli to mogłoby pomóc.
Proszę cię.
Jesteś najniezwyklejszą osobą, jaką w życiu...
- Zaliczyłeś? - Poznałem.
Dla jakiej zrobiłeś to?
Kto wyrabia czyjąś główkę,
gdy jest zaręczony z kimś innym?
Fakt, nie ma nas wielu.
- Przestań. - Dobrze.
Mam propozycję:
Co gdybym zrobił tajne przejście
od twojego mieszkania
do domu mojego i Susan.
Wiem, to rozwiązanie ma wady.
Ale zapewniam, że małżeństwo będzie platoniczne.
Nie wychodź!
To moje mieszkanie.
Sam wyjdź.
To dla ciebie.
Dla twojego taty i na karierę pisarki.
999 tysięcy dolarów.
Milion brzmi ordynarnie.
Nie chcemy twoich pieniędzy.
Możesz wyjść?
- Mogę zostać jeszcze chwilkę? - Po co?
By odwlec w czasie resztę życia w poczuciu beznadziei.
Żegnaj, Arthurze.
To garderoba.
Dwa w tył, dwa w przód.
10 w przód, obrót.
To będzie nasz pierwszy taniec.
Chociaż doklej sobie uśmiech.
Przepraszam.
Wybacz, że zostawiłem cię pod magnetycznym łóżkiem.
Wreszcie ktoś poszedł po rozum do głowy.
Świetnie.
Hobson!
Widzę męską wersję sierotki Annie!
Sierotka Mannie! Bitterman!
Co mówiłem o włażeniu do łazienki?
Zastępuję Hobson. Położyła się, głowa ją boli.
- Boli ją głowa? - Tak.
Jak to powiedziała?
"Bitterman, położę się. Boli mnie głowa".
Tak to powiedziała? Z przerwami?
Mniej więcej.
Dlaczego leżysz?
Włącz moje miśki.
Najpierw mów, o co chodzi.
Jadę do światełka w tunelu.
Na końcu jest ogród.
A cóż to za czerwony jegomość z widłami?
- Skąd ten skwar? - Nie bądź dzieckiem.
Przepraszam.
Muszę ci coś powiedzieć. Usiądź.
Mam tu trzy książki.
Oddaj je do biblioteki.
Nie umieraj znowu. To się już robi nudne.
A ty?
Wydajesz się zagubiony.
Naomi się obraziła.
Przykre.
Z tą małą kokotą na boku
zaoszczędziłbyś fortunę na prostytutkach.
Jak możesz tak o niej mówić?
Bardzo ją cenię.
Płacę ci za wsparcie,
a nie złośliwe uwagi pod adresem przyjaciół.
Jesteś Mary Poppins po menopauzie.
Cóż za zaszczyt.
Czemu go zawdzięczam?
Ja w sprawie tego ślubu.
Bardzo się cieszę,
ale i martwię o Arthura.
Doprawdy?
Starał się o pracę. Poszedł nawet do AA.
Nie na długo, jednak żywię nadzieję...
Jest pewna dziewczyna. Ona go chyba inspiruje.
- On się żeni. - Tylko czy słusznie?
Arthur ma różne problemy.
Z czyjej winy?
Przepraszam, że zabrałam twój cenny czas.
On tego potrzebuje, jest wątły.
Jest silniejszy, niż ci się zdaje.
Kto to był?
Hobson w moim domu.
Ku zaskoczeniu wszystkich.
Nie przestrasz się domem. Mamy dużo wolnych pokoi.
Mogę? Dziękuję.
Co ja robię na tej imprezie?
Nie jestem druhną ani pedziem
Uroczy, prawda?
McKenzie. Boskie.
- Bez metalu. - Ładne.
Z oka mnie spuścić nie możesz
Bo zaraz to na siebie włożę
Wymyślam to na poczekaniu.
Sekator do winogron. Popatrz, Arthurze.
Sekator - cóż za innowacja
Łatwiejsza będzie ma kastracja
Kiedy to prawda. Czuję się jak eunuch.
Arthur strasznie tęskni.
Chodzisz po wszystkich panienkach, za którymi tęskni?
Nie pozwoliłby sobie na tak tani chwyt.
To znaczy?
Przysięgałam go wspierać.
Naprawdę o niego dbasz.
Tak.
Polecam to zajęcie.
Proszę. "Z nutką Anglii".
Uroczo.
Rozumiem, że ty dbasz o tego dżentelmena.
Wiem, do czego zmierzasz, tyle że Arthur się żeni.
Jeśli starsze kobiety na czymś się znają,
to na pewno na zakochanych młodzieńcach.
Smakuje?
Jak szambo.
- Przepraszam. - Coś nie tak?
Dziękuję wam za tak miłe popołudnie.
Coś pięknego.
- Arthur. - Dziękuję paniom.
Będę tu cały tydzień!
Do usranej śmierci.
Cześć.
Co?
To tylko migrena.
Od dłuższego czasu robili ci badania.
Lekarz mówił przez telefon.
A to papla.
Co lekarze mogą wiedzieć?
Mają kwalifikacje. Czemu nic nie mówiłaś?
Przepraszam.
Nie chciałam cię martwić.
Teraz się niepokoję.
Zapomnij o troskach i naciesz się tym gestem.
Jakie miśki! Cudowne.
- Największe, jakie mieli. - Daj mi.
Ten był na witrynie, nie chcieli go sprzedać.
Włóż to.
W życiu.
Bo miśki pójdą z dymem.
Upokarzające.
Wyglądasz dostojnie.
Ile wydałeś na to badziewie?
Cena nie była wygórowana.
Powiedz, "Umyj siusiaka".
Umyj siusiaka.
"Jeśli im płacisz, nie kochają cię".
Jeśli płacisz, nie kochają cię.
Teraz ty.
Zrób Sammy'ego Davisa Juniora.
- Co mu do tego kostiumu? - Lubię go.
- Tylko po co? - Jednak wolisz być dzieckiem.
Szkoda zachodu.
- Gdzie Naomi? - Za drzwiami. Zawołać?
Przekażesz jej coś.
Co z nią?
Nikt mi nie powie nic więcej, bo nie jesteśmy rodziną.
Służba zdrowia.
Po co była u ciebie?
Co środę chodzimy wynosić towar ze sklepu.
- U Bergdorfa. - Dobry wybór.
- Mało ochroniarzy. - Bała się o ciebie.
Jak tam książka?
Bardzo dobrze.
Sprzedałam ją.
Gratuluję, to świetna nowina.
Zapracowałaś sobie.
Krzyczałaś, gdy się dowiedziałaś?
Tak.
Tylko głośniej.
Na rodzaj krzyku wpływają zdolności wokalne.
Jestem na ciebie wściekła.
Układałam sobie w myślach,
co ci powiem, jak jeszcze cię zobaczę.
- Na początek, "Cześć, Arthur". - Zwyczajowo.
Później miał popłynąć potok złośliwości.
Skierowanych do ciebie w związku z kłamstwem.
W końcu uszłaby ze mnie para
i podziękowałabym ci za zachętę do pisania.
Potem zrobiłabym poważną minę, spojrzała ci w oczy mówiąc,
"Arthur, coś jest z tobą nie tak".
Dobrze, że mówisz na sucho, bo ciężko byłoby tego słuchać.
Co z Hobson?
Naomi, to jest Susan.
Moja... narzeczona.
Susan, to jest Naomi.
Miło wreszcie poznać.
Gabaryty średniej wielkości lodowiska.
Mówiłem, że to lodowisko dla myszy. Malutkie.
- Jesteś przewodniczką? - Tak.
Napisała książkę, która zostanie wydana.
- Gratuluję. Przez kogo? - To mało ważne.
Painted Wagon Print.
Skądś znam tę nazwę.
Tylko skąd?
Podpowiesz mi?
Nie potrafię.
A tak, właśnie kupiło ich Bach Worldwide.
Mogłeś przyjść z tym do mnie.
Załatwiłabym lepsze warunki.
Zaraz. Po co ich kupiłeś?
Żeby wydali moją książkę.
Dziękuję.
Po co to zrobiłaś?
Dla jej dobra.
Zaczekaj!
Czekaj.
Nie myślałem, że znów cię zobaczę.
Uważam, że masz talent.
Myślałam, że inni tak sądzą, że na to zapracowałam.
To było wspaniałe uczucie.
Wiem, że nie masz pojęcia, jak to jest,
ale to coś pięknego.
Polecam spróbować.
Skaleczyłem się w dłoń i nakapała do nich krew.
Więc lepiej tego nie jedz.
Jak działa torebka herbaty?
Odrywa się górę czy tnie tym czymś?
Wrzucasz całą torebkę.
- Całą? - Do gorącej wody.
- Super. - Ale nie z kranu.
- Tylko? - Z czajnika.
Doskonale.
Uważaj, talerz będzie bardzo...
Boże Święty!
...gorący.
Mogłam zostać w szpitalu.
Bon appetit.
Wystarczą mi nudności po lekach.
Trujesz mi o zmianach w życiu,
a boisz się zjeść miseczkę klusek.
Chcę się tobą zająć.
- Nawet dobre. - Poważnie?
- Nie takie złe. - Złe, ale nawet dobre.
Jestem genialny.
Nie możesz tak odejść! Jest w tobie tyle miłości.
Dzwoniłeś do niej?
Nie.
Byłaś kiedyś zakochana?
Tak, raz.
W Londynie. On był z Hiszpanii.
Miałam jechać tam z nim.
- Miałeś niecałe trzy latka. - I co się stało?
Dwa dni przed wyjazdem,
gdy siedziałam już na walizkach,
zmarł twój ojciec.
Mogłaś jechać, zrozumiałbym.
Było już za późno.
Pokochałam cię.
Czemu nic nie mówiłaś?
Żebyś nie miał wyrzutów sumienia.
- Czemu teraz mówisz? - Żebyś miał wyrzuty sumienia.
Więc tak się chodzi spać o 21.
Fajnie, co?
Hobson.
Miałem zły sen.
Nie wygłupiaj się.
Nie widzisz światełka w tunelu ani diabelskich wideł.
Nie odniosę trzech książek do biblioteki.
Siostro!
Bitterman!
Urządzimy imprezę. Mam dość tej żałoby.
Co robisz, Bitterman?
Próbuję pana rozweselić.
Jak mi idzie?
Na razie słabo.
A teraz?
Musisz coś mówić, a nie stać jak kołek.
Powiedz coś dosadnego bądź absurdalnego.
Dziś pańskie wesele.
Teraz się utopię.
Proszę pana!
Gdzie pan jest?
Miło was znów ujrzeć.
Panie Rektorze.
To dla nas zaszczyt.
Będzie pan mile zaskoczony.
Miłej zabawy.
Przybył pan młody.
Zlituj się, to mój ślub.
Za długo tam gmerałeś.
- Boże, to ona. - A ty spóźniony.
- Nie wyraziłam się jasno? - To nie jego wina.
Z trudem wyciągnął mnie z wanny.
- Natychmiast na kawę. - Dobra myśl.
Weź mi też. Jestem troszkę zawiany.
Ważne, że jesteś i nie masz peleryny.
Musisz pękać z dumy.
Idę zabawiać gości. Nie ruszaj się stąd.
Mały!
Umiesz czytać?
Już ze cztery lata. A ty?
Teraz akurat nie.
Pomóż.
Przeczytaj mi to.
"Arthurze najdroższy,
posłuchaj, ty rozwydrzony dupku".
Czytaj dalej.
"Już wiesz, gdzie trzymamy herbatę.
Czajnik włączasz czerwonym.
Mleko masz w lodówce.
To ta szafka, gdzie świeci się światło.
Jeszcze nie jest za późno. Możesz być kim zechcesz.
Z wyrazami najgłębszej miłości
uśmiecham się do ciebie z góry, choć prędzej robię to z dołu.
Na zawsze twoja, H".
Płaczesz?
To działka młodej.
Bądź wreszcie mężczyzną.
Umiłowani, zebraliśmy się tu,
by połączyć Arthura i Susan węzłem małżeńskim.
Który wszyscy ludzie winni szanować.
Nie można go zawierać
nierozważnie ani pochopnie,
lecz jedynie pobożnie, skromnie i wzniośle.
Sporo przysłówków. Nie sądzisz?
Jeśli ktokolwiek zna powód,
dla którego tych dwoje nie może być razem,
niech przemówi teraz albo zamilknie na wieki.
Sprzeciwiam się...
temu ślubowi.
Nie możesz, to twój ślub.
Gdyby to był mój ślub, znałbym tych ludzi.
- Kim ty jesteś? - Twoim świadkiem.
Nigdy cię nie... A nie, ciebie kojarzę.
- Recepcjonista twojej mamy. - Fakt, miło cię widzieć.
Który to Abercrombie, a który to Fitch?
A był wieczór kawalerski? Nikt mnie nie zaprosił.
Banda sztywniaków.
I spałem z trójką z nich.
Statystycznie, nie wskażę konkretnie.
Susan, to wszystko sztuczne.
Mimo że bardzo ładne, to jednak sztuczne.
Nie jesteśmy zakochani.
Nawet ty zasługujesz na więcej.
Abraham Lincoln powiedział, że wolność...
Moja krew.
- Ożenisz się ze mną. - Abercrombie, Fitch!
Stanowię przyszłość tej firmy.
Wystarczy mi tylko twoje pieprzone nazwisko!
- W mordę go, słonko. - Dość!
Nie ruszaj mojego syna.
Ale... Vivienne!
Już wszystko rozjaśniłaś.
Chodź, Arthurze.
Jesteś przekonany?
Tak.
I oddasz wszystko?
Mamo, z wielką chęcią się tego pozbędę.
Co więcej, Vivienne,
mogę zacząć już teraz.
Weźmy to.
W dzielnicy robotniczej wyglądałbym jak karykatura.
Jestem skrępowany jak stopa małej Japonki.
Muszę się tego pozbyć, tych kajdan bogactwa.
Co za cholerstwo!
Ta koszula drapie.
Nie chcę jej.
Zapewniam was,
że nie będę miał wpływu na fundusz Bachów.
Wasze inwestycje mają solidne fundamenty.
Państwo wybaczą.
Pamiętajcie, co mówiłem.
I na koniec...
Dostałem je od Hobson pod choinkę,
więc je sobie zostawię.
Nie oddam pierścionka. Co to, to nie.
Od teraz będę żył w ubóstwie!
Jak tam?
Bardzo mi przykro,
ale już nie masz pracy.
Gratuluję.
Podwieźć pana gdzieś?
Dzięki, ale od teraz muszę sam o siebie dbać.
Złapiesz mi taksówkę?
Poniżyłeś mnie po raz enty.
Jednak tym razem...
zyskałeś mój szacunek.
Jesteś silniejszy, niż sądziłam.
- I zdemaskowałeś Susan. - Ona jest złem wcielonym!
Na taksówkę.
Powodzenia w życiu.
Trochę to krępujące.
Musimy dojechać do Queens. Wie pan, gdzie to jest?
Długi ten korek?
Znacie Naomi?
Mazeł tow!
Co?
Cześć! Zapamiętałem cegły
i pociąg.
- Przyjechałem taksówką. - Nawaliłeś się.
Ale tylko po to, żeby móc się ożenić.
Nie wziąłem ślubu.
Wybrałem jedyną racjonalną opcję.
Oddałem swoje ciuchy.
Pamiętasz choć słowo z naszej ostatniej rozmowy?
Mieliśmy zbudować sekretne przejście.
Z tej drugiej.
Oddałem miliardy forsy, żeby być z tobą.
Niepotrzebnie.
Moja mama nie żyje.
Wiem.
I tak strasznie mi przykro.
Ale...
nie mogę jej zastąpić.
PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
Kiedyś moje mieszkanie było dość duże.
Bardzo dekadenckie, z łóżkiem magnetycznym.
Myślałem, że to łóżko daje mi szczęście.
Wiszące w powietrzu łóżko magnetyczne.
Tamtego wieczoru towarzyszyła mi...
Jakiś eufemizm, żeby nikogo nie urazić?
...prostytutka.
Wyważyliśmy drzwi akwarium, bo chcieliśmy gdzieś zadzwonić.
Wyrwaliśmy drzwi od akwarium,
ryby wypłynęły, mało się nie utopiłem.
Bywało zabawnie, ale to wszystko się na mnie odbiło.
Budki telefoniczne ani łóżka nie mogły wypełnić tej pustki.
Narobiłem wstydu rodzinie i bliskim.
Ale pogodziłem się z mamą.
O ile można dogadać się ze smoczycą.
Jestem czysty od pół roku.
Gratulacje.
Żadnej innej monety tak nie ceniłem.
Dla Arthura - pozwolił mi uwierzyć w niewiarygodne.
Następna osoba w kolejce!
12,50$.
Czyta Naomi Quinn Wtorek 15:00-16:00.
Biblioteka Publiczna Nowego Jorku
"Statua Wolności objęła zielonymi rękami
Budynek Chryslera po raz ostatni,
po czym ostrożnie wróciła na swoją wyspę.
I choć ich drogi się rozeszły,
będą nieco wyżsi i jaśniejsi,
bo mieli wspólną przygodę".
Koniec.
Ktoś ma jakieś pytania?
Ja mam.
Nikt się nie obrazi,
jeśli opowiem inną historię?
- Ja się obrażę. - Ja też.
Gadasz jak Harry Potter.
To wspaniały czarodziej.
Historia jest ciekawa.
Jeśli nikt nie ma nic przeciwko,
bardzo chciałbym się nią podzielić.
O ile to nie problem.
Pewnego razu
żył sobie książę. Przystojny.
Zakochał się w królewnie z Queens.
- Jesteś chłopak czy baba? - Nieważne.
Kochał ją tak bardzo,
że gotów był dla niej porzucić królestwo.
Ale ona go odtrąciła.
- Zdzira. - Nie. Czemu tak mówisz?
Jednak miała rację,
bo książę miał drobny problem z...
cukierkami.
Ciągle mu było mało.
- Z narkotykami? - Nie.
- Gdzie się wychowałaś? - Z amfą?
Nie, ze zwykłym alkoholem.
To był zły pomysł.
Przyszedłem ci powiedzieć,
że cię przepraszam.
Za to, że cię okłamałem
i skrzywdziłem.
Wybacz, że prosiłem, byś zajęła się mną,
gdy tak naprawdę najbardziej pragnę
zaopiekować się tobą.
I to... tyle.
Fuj!
O co wam chodzi?
Dwójka dorosłych całuje się
w pokoju pełnym dzieci.
Świat śmiertelników cię oszczędza?
Wszystko jest prostsze.
I dobrze.
- Co to? - Dlaczego?
Mówił pan, że tę dziewczynę udobrucha pan filmowymi wozami.
Mówiłem, że tej tym nie udobrucham.
Podkreślałem, że nie.
Zabierz je stąd, bo to wstyd.
Matka ci przebaczyła.
Dostałem spadek w zamian za działalność dobroczynną.
Dyskretnie.
Pojedziemy metrem?
Który jest najszybszy?
Przez Cenral Park, Bitterman!
Tekst: djdzon Korekta: Shylock
>> www.napisy.jcom.pl << >> Wejdź na ciemną stronę napisów <<